ارقام سال جاری بدون شک از آمار سالهای گذشته کمتر است. اما همین آمار کم هم به سختی می تواند عمومیت یافتن تهدید و سانسور از جمله در کشورهای غربی و مستحکم شدن قدرت دولت های اقتدارگرا را پنهان کنند. اگر در برخی مناطق شرایط از نظر کمی بهبود یافته است، در بیشتر موارد به دلیل ناامید شدن روزنامه نگاران و کنارهگیری آنها از حرفه خود و در پیش گرفتن راه تبعید است. دراین زمینه با شصت روزنامه نگار کشته شده و صدها زندانی و سانسور عمومی، نمی توان از خوش بین بودن سخن گفت
از سال ١٩٩٢ هر ساله گزارشگران بدون مرز به پاسداشت آزادی بيان و ارج گذاری به روزنامه نگاران به يک روزنامه نگار، يک رسانه، يک وب نگار معترض، جوايزی اهدا مي کند. هيات داوران اين جوايز ٣٥ نفر از روزنامه نگاران و مدافعان حقوق بشر و از ٢٦ کشور جهان هستند.
در مراسم امسال شیرین عبادی برنده جایزه صلح نوبل از ایران مهمان ویژه گزارشگران بدون مرز بود.
جمهوری اسلامی به هر بهانه ای برای به سکوت وادار کردن صدای معترضان متوسل میشود. مثل همیشه دولت ایران از شرایط جهانی سواستفاده میکند تا با مطبوعات غیر دولتی و مدافعان حقوق بشر تصفیه حساب کند. توقیف روزنامه کارگزاران و حمله به منزل شیرین عبادی نشانگر این امر است
نسيم فکرت همچنان در گفتگو با وخت ضمن تشکر از سازمان که جايزه آزادى بيان را به آنها اهدا نموده درزمينه به اين جايزه گفت:
((من این جایزه را به کسانی اهدا میکنم که در طی سالهای گذشته حیات شان را در راه آزادی بیان و اندیشه در کشورم اهدا کرده اند. این جایزه مربوط به همصنفانم بوده، مربوط به عبدالصمد روحانی، شکیبا څانگه آماج، ذکیه ذکی، شیما رضایی، اجمل نقشبندی که کشته شده اند و دیگرانی که در زندان بسر بردند و ضرب شتم دیدندميباشد.))
قابل ياد آوريست که سال گذشته اين جايزه ويژه مطبوعات سال ۲۰۰۷ را به عدنان حسن پور و هيوا بوتيمار اهدا کرد.