20 مه 2008 - ٣١ ثور


گزارشگران بدون مرز از مقامات مسئول افغانستان مي خواهد امنيت کارکنان زن در رسانه های افغانستان را تامين کند

مقامات مسئول افغانستان بنا بر مسئوليت و وظيفه خود بايد با تحقيق و بررسي جدی اجازه ندهند مسببان اين تهاجمات مکرر از مجازات مصون بمانند. متاسفانه تنها طالبان نيستند که با فعاليت زنان در رسانه ها مخالفت مي کنند، بنيادگرايان مذهبي، جنگ سالاران و مسئولان محلي نيز در به وجود آوردن اين جو رعب و وحشت برای کنار زدن زنان در جامعه افغانستان سهيم هستند


گزارشگران بدون مرز مقامات مسئول افغانستان را فرا می خواند تا همه ی امکانات خود را برای تامين امنيت خبرنگاران بکار گيرند. از آغاز سال ميلادی تعداد بسياری از خبرنگاران در نقاط مختلف کشور مورد تحديد و تهاجم قرار گرفته اند، آخرين مورد نيلوفر حبيبي است که در تاريخ ٢٦ ثور در هرات با ضربات کارد زخمي شده است. اين خبرنگار جوان بعد از مرخص شدن از شفاخانه بازهم مورد تعقيب مهاجمان قرار دارد و چند بار مجبور به تغيير محل زندگي خود شده است.

گزارشگران بدون مرز در اين باره اعلام ميکند " ما از رشد روزافزون تحديد و تهاجم به روزنامه نگاران و زنان روزنامه نگاران نگرانيم. وقت آن رسيده است تا با بسيج همگان به اين حملات پايان داده شود. در حالي که تعداد بسياری از خبرنگاران تحت فشار و تهديد مجبور به ترک حرفه خود شده اند، مقامات مسئول افغانستان بنا بر مسئوليت و وظيفه خود بايد با تحقيق و بررسي جدی اجازه ندهند مسببان اين تهاجمات مکرر از مجازات مصون بمانند. متاسفانه تنها طالبان نيستند که با فعاليت زنان در رسانه ها مخالفت مي کنند، بنيادگرايان مذهبي، جنگ سالاران و مسئولان محلي نيز در به وجود آوردن اين جو رعب و وحشت برای کنار زدن زنان در جامعه افغانستان سهيم هستند. "

مجری جوان تلويزيون ملى هرات نيلوفر حبيبي در تاريخ ٢٦ ثور در منزلش مورد حمله قرار گرفت و با ضربات کارد زخمي شده است. چند هفته پيش از اين واقعه افراد ناشناس کارکنان تلويزيون ملى هرات به ويژه خبرنگاران زن را مرتب تحديد کرده و از آنها مي خواستند که ديگر در محل کار خود حاضر نشوند. تعدادی از کارکنان از جمله سه زن در اين مدت مجبور به استعفا شدند. نيلوفر حبيبي عليرغم چندين بار تحديد اما بر سرکار خود حاضر مي شد.

اين روزنامه نگار ٢٢ ساله با ابراز نگراني از خطری که جانش را تهديد مي کند، به گزارشگران بدون مرز گفت " در کمتر از يک هفته دوبار مورد حمله قرار گرفتم، نخستين بار روز ٢٥ ثور ساعت ٧ صبح به هنگام رفتن به محل کارم از سوی دو مرد و يک زن متوقف و پس از تهديد و لت و کوب شدن با کارد ضرباتي بر دستم وارد کردند، سپس با يک تاکسي مرا به جلو مقر تلويزيون ملى هرات بردند و پياده کردند. آنها گفتند اگر استعفا ندهي دفعه بعد ديگر مرگ توست. همکارانم مرا به شفاخانه بردند روز بعد در خانه بودم که زني در زد و آب مي خواست وقتي خواستم بروم برايش آب بياورم از پشت به من حمله کرد و مرا زخمي کرد. از زماني هم که از شفاخانه خارج شدم مورد تعقيب قرار دارم،هر روز مجبورم محل زندگيم را تغيير دهم. من تحديد را نمي پذيرم ولي برای زندگيم نگران هستم." نيلوفر حبيبي تحت حفاظت جدی پليس قرار نگرفته است.

روزنامه نگاران بسياری تحت فشار های روز افزون مجبور به استعفا و يا حتا ترک ديار خود شده اند. خديجه احدی معاون سردبير راديو فرياد که برنامه ای پر شنونده را در اين راديو اجرا مي کرد، بعد از آنکه چندين با مورد تهديد تلقني قرار گرفت و به او گفته شد " شما يک زن هستيد و صدايتان نبايد شنيده شود" با نارنجک به خانه اش مورد حمله تخريب قرار گرفت.

رحیم الله سمندر، رییس انجمن مستقل خبرنگاران افغانستان، به گزارشگران بدون مرز اعلام کرد " از چند ماه پيش ما شاهد افزايش حملات عليه رسانه ها و روزنامه نگاران هستيم به ويژه در هرات و مزار شريف ما شاهد بيش از هشت مورد تهاجم عليه روزنامه نگاران جوان و يا خبرنگاران زن بوده ايم. آنها مي خواهند برنامه های راديو تلويزيون متوقف شود و مانع کار زنان در رسانه ها شوند. متاسفانه عدم حمايت دولت هم در اين رابطه تاثير دارد"

يکي ديگر از روزنامه نگاران و مسئولان انجمن مستقل خبرنگاران افغانستان نقيب اله طيب به گزارشگران بدون مرز مي گويد: " اين وضعيت برای کشور ما خطرناک است، عاملان اين تهاجمات دشمنان آزادی بيان هستند. علاوه بر نيروهایي در داخل افغانستان اما نبايد فراموش کرد که همسايگان ما نيز در اين مناطق از تاثير گذاری آزادی بيان بر تماشاگران تلويزيون در کشورهای خود نگران هستند."

در ماه دلو (بهمن) سال جاری افراد ناشناسي که خود را نماينده طالبان معرفي مي کردند، سه روزنامه نگار زن افغان را در شهر مزار شريف، تهديد به مرگ کردند. اين افراد به يکي از اين روزنامه نگاران گفته بودند " اگر به کار در تلويزيون ادامه بدهي ما همه ی خانواده ات را اختطاف( ربوده) مي کنيم." عليرغم درخواست و مراجعه اين روزنامه نگاران به مقامات مسئول ولايتي و امنيتي، اما آنها از محافظت پليس برخودار نشدند. در آخر نزديک به يک سال پس از قتل ذکیه ذکی يکي از چهره های برجسته ی روزنامه نگاری مستقل افغانستان، هنوز پليس نتوانسته است که قاتلان او را دستگير کند. مدير راديو صدای صلح به دفاع از حقوق زنان معروفيت داشت.

گزارش در این باره را ببینید




fontsizeup fontsizedown impression




گزارشگران بدون مرز انجمن بين المللي دفاع از آزادی مطبوعات و از روزنامه نگاران زنداني بر مبنای اصل ١٩ اعلاميه جهانی حقوق بشر است

تماس با گزارشگران بدون مرز